Luz. Jak uniknąć wypalenia się, zapracowania i mitu absolutnej sprawności
Cena: 31.68 zł
| autor: | DeMarco Tom |
| ISBN: | 83-204-3050-X |
| Wydawnictwo: | Wydawnictwa WNT |
| Kod książki: | 83837 |
parametry książki: Tłum. z ang. A. Ehrlich, 2005, B5, s. 226
Dla większości firm wydajność oznacza zyski i rozwój. Co jednak, gdy "wydajna" firma - taka ze zredukowaną do minimum załogą i przesadnymi celami - rozwija się coraz słabiej i przynosi straty? Co jeśli pracownik się wypala, bo musi pracować za dwie lub więcej osób, jeśli nie może zaplanować dnia, ustawić swoich zadań według ważności lub nawet czegoś zjeść? Co jeśli firma traci pracowników szybciej, niż może zatrudnić nowych? A co jeśli do niedawna była wydajna, a nagle zostaje w tyle? Tom DeMarco proponuje nader dziwne rozwiązanie tych problemów, wydawałoby się sprzeczne z intuicją, a mianowicie więcej luzu. Co to jest luz? To pewna swoboda w działaniu, umożliwiająca przeprowadzenie zmian w firmie. Może polegać na zwykłym przydzieleniu sekretarki do działu lub na takiej organizacji pracy, by bardzo wartościowy pracownik mniej czasu spędzał przy fotokopiarce, a więcej na myśleniu koncepcyjnym. Luz w działaniu może się również przejawiać w formie innego traktowania pracowników - zamiast ponad miarę obciążać ich pracą, można tak zaplanować zadania, by mogli odetchnąć, by stali się bardziej wydajni, by mieli czas na przemyślenie różnych problemów. Luz oznacza chętne podejmowanie ryzyka, eliminowanie lęku i zdawanie sobie sprawy z tego, kiedy należy zwolnić tempo. Jeśli Twoim prawdziwym celem jest szybkie działanie (elastyczność i obrotność), to tym, czego tak naprawdę potrzebujesz, jest nie większa wydajność, a większy luz.
Dla większości firm wydajność oznacza zyski i rozwój. Co jednak, gdy "wydajna" firma - taka ze zredukowaną do minimum załogą i przesadnymi celami - rozwija się coraz słabiej i przynosi straty? Co jeśli pracownik się wypala, bo musi pracować za dwie lub więcej osób, jeśli nie może zaplanować dnia, ustawić swoich zadań według ważności lub nawet czegoś zjeść? Co jeśli firma traci pracowników szybciej, niż może zatrudnić nowych? A co jeśli do niedawna była wydajna, a nagle zostaje w tyle? Tom DeMarco proponuje nader dziwne rozwiązanie tych problemów, wydawałoby się sprzeczne z intuicją, a mianowicie więcej luzu. Co to jest luz? To pewna swoboda w działaniu, umożliwiająca przeprowadzenie zmian w firmie. Może polegać na zwykłym przydzieleniu sekretarki do działu lub na takiej organizacji pracy, by bardzo wartościowy pracownik mniej czasu spędzał przy fotokopiarce, a więcej na myśleniu koncepcyjnym. Luz w działaniu może się również przejawiać w formie innego traktowania pracowników - zamiast ponad miarę obciążać ich pracą, można tak zaplanować zadania, by mogli odetchnąć, by stali się bardziej wydajni, by mieli czas na przemyślenie różnych problemów. Luz oznacza chętne podejmowanie ryzyka, eliminowanie lęku i zdawanie sobie sprawy z tego, kiedy należy zwolnić tempo. Jeśli Twoim prawdziwym celem jest szybkie działanie (elastyczność i obrotność), to tym, czego tak naprawdę potrzebujesz, jest nie większa wydajność, a większy luz.
Przedmowa do wydania z 2002 roku
Wstęp
CZĘŚĆ I Luz
1. Szaleńcy w gmachu
2. Zapracowanie
3. Mit zamiennych zasobów
4. Kiedy "Pospiesz się" tak naprawdę znaczy "Zwolnij"
5. Kierowanie Ewą
6. Robienie interesów, a nie zaharowywanie się na śmierć
CZĘŚĆ II ZAGUBIENI, ALE IDĄCY SZYBKO
7. Cena presji
8. Agresywne harmonogramy
9. Nadgodziny
10. Odrobina żonglerki w dziale księgowości
11. Mechaniczna zamiatarka
12. Drugie prawo złego zarządzania
13. Kultura strachu
14. Spory sądowe
15. Obsesja na punkcie procesów
16. Jakość
17. Firma sprawna i/lub efektywna
18. Zarządzanie przez cele (ZPC)
CZĘŚĆ III ZMIANA I ROZWÓJ
19. Wizja
20. Przywództwo i "Przywództwo"
21. Ponowne spojrzenie na Dilberta
22. Strach i bezpieczeństwo
23. Zaufanie i wiarygodność
24. Wybór czasu na zmianę
25. Do czego jest potrzebne kierownictwo średniego szczebla
26. Gdzie zachodzi uczenie się
27. Niebezpieczeństwo w białej przestrzeni
28. Kierowanie zmianą
CZĘŚĆ IV RYZYKO I PANOWANIE NAD RYZYKIEM
29. Wbrew zdrowemu rozsądkowi
30. Panowanie nad ryzykiem - recepta minimalna
31. Praca na złamanie karku
32. Nauczyć się żyć w warunkach ryzyka
POSŁOWIE
33. Igła w stogu siana
Skorowidz
Wstęp
CZĘŚĆ I Luz
1. Szaleńcy w gmachu
2. Zapracowanie
3. Mit zamiennych zasobów
4. Kiedy "Pospiesz się" tak naprawdę znaczy "Zwolnij"
5. Kierowanie Ewą
6. Robienie interesów, a nie zaharowywanie się na śmierć
CZĘŚĆ II ZAGUBIENI, ALE IDĄCY SZYBKO
7. Cena presji
8. Agresywne harmonogramy
9. Nadgodziny
10. Odrobina żonglerki w dziale księgowości
11. Mechaniczna zamiatarka
12. Drugie prawo złego zarządzania
13. Kultura strachu
14. Spory sądowe
15. Obsesja na punkcie procesów
16. Jakość
17. Firma sprawna i/lub efektywna
18. Zarządzanie przez cele (ZPC)
CZĘŚĆ III ZMIANA I ROZWÓJ
19. Wizja
20. Przywództwo i "Przywództwo"
21. Ponowne spojrzenie na Dilberta
22. Strach i bezpieczeństwo
23. Zaufanie i wiarygodność
24. Wybór czasu na zmianę
25. Do czego jest potrzebne kierownictwo średniego szczebla
26. Gdzie zachodzi uczenie się
27. Niebezpieczeństwo w białej przestrzeni
28. Kierowanie zmianą
CZĘŚĆ IV RYZYKO I PANOWANIE NAD RYZYKIEM
29. Wbrew zdrowemu rozsądkowi
30. Panowanie nad ryzykiem - recepta minimalna
31. Praca na złamanie karku
32. Nauczyć się żyć w warunkach ryzyka
POSŁOWIE
33. Igła w stogu siana
Skorowidz